یک رسانه آلمانی گزارش داده است که بریتانیا به دنبال نزدیکتر شدن دوباره به اتحادیه اروپا است. این تلاشها در سایه تهدیدهای فزاینده روسیه و مواضع سختگیرانه رئیسجمهور آمریکا شکل گرفته است و دوباره بحث درباره بازگشت لندن به اتحادیه اروپا را داغ کرده است.
به نوشته روزنامه «دیولت» آلمان، دولت بریتانیا با هدف کاهش خطرات امنیتی و بهبود موقعیت دیپلماتیک خود، تمایل دارد روابط خود با بروکسل را تقویت کند. با این حال، کییر استارمر، نخستوزیر انگلیس، قصد ندارد بار دیگر اختلافات برگزیت را مطرح کند و تلاش میکند مسیر دیگری را برای همکاری پیدا کند. سؤال اصلی این است که آیا او در این مسیر موفق خواهد شد یا خیر.
سال ۲۰۲۶؛ زمان آشتی لندن و بروکسل؟!
بر اساس گزارشها، دولت بریتانیا برنامه دارد که اواسط سال ۲۰۲۶ تز فرصتهای خود برای نزدیک شدن به اتحادیه اروپا استفاده کند. این برنامه میتواند به استارمر کمک کند تا به مخالفان و حامیان سابق برگزیت نشان دهد که پس از سفرهای دیپلماتیک به پاریس، برلین و بروکسل، توانسته است پیشرفتهایی در بازسازی روابط ایجاد کند.
این گامها برای هر دو طرف اهمیت دارند. تهدیدهای روسیه علیه اروپا در حال افزایش است و همزمان، تنشهای اروپا با ایالات متحده نیز شدت گرفته است. در این شرایط، امید به اینکه بریتانیا بتواند بار دیگر بخشی از یک بلوک با منافع مشترک باشد، افزایش یافته است؛ موضوعی که برای حامیان ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا یک نقطه مثبت تلقی میشود.
اختلافات داخلی و فشار جریانهای ضدمهاجرتی
با این حال، نزدیک شدن لندن به اتحادیه اروپا کار سادهای نیست. بخشی از جامعه و احزاب بریتانیا هنوز نسبت به اثرات منفی برگزیت حساسیتی نشان ندادهاند اما ورود دوباره به این بحث میتواند اختلافات سیاسی جدیدی ایجاد کند. به همین دلیل، استارمر ترجیح داده است که مسیر ملایم و کمتنش را برای پیشبرد اهداف خود امتحان کند.
این اقدام در حالی انجام میشود که نخست وزیر بریتانیا با فشار حزب اصلاحات بریتانیا به رهبری نایجل فاراژ روبرو است؛ جریانی که دیدگاههای ضد مهاجرت و مخالف نزدیکی به اروپا دارد و میتواند معادلات داخلی را پیچیده کند.
چالشهای همکاری با اتحادیه اروپا
استارمر همچنین روابط نزدیکی با فردریش مرتس، صدر اعظم آلمان، برقرار کرده است. همکاری انگلیس، آلمان و فرانسه در قالب گروه E3، به ویژه در حمایت از اوکراین و تقویت موقعیت ولادیمیر زلنسکی، از محورهای اصلی این تعاملات است، در حالی که ایالات متحده نیز با سرعت بالایی مذاکرات صلح را پیش میبرد.
با این وجود، اختلاف منافع ملی، سیاسی و صنعتی میان لندن و بروکسل هنوز پابرجاست. نمونه این اختلافها، شکست مذاکرات برنامه دفاعی «SAFE» است که قرار بود شرکتهای دفاعی بریتانیا به وامهای ۱۵۰ میلیارد یورویی اتحادیه اروپا دسترسی پیدا کنند، اما به نتیجه نرسید.
همچنین، معیارهای موفقیت نزدیکی دو طرف هنوز روشن نیست. اتحادیه اروپا دسترسی لندن به برخی برنامهها مانند SAFE و بازگشت به اراسموس را محدود کرده و برای پذیرش دوباره شرایط مشخصی تعیین کرده است. از سوی دیگر، این سؤال مطرح است که آیا بریتانیا حاضر خواهد بود برای نزدیکی بیشتر به اروپا، برخی توافقهای تازه تجارت آزاد با کشورهایی مانند ایالات متحده و هند را کنار بگذارد یا خیر؛ موضوعی که سرنوشت این تلاشها را مشخص خواهد کرد.
