فضای تجارت بینالملل در ماه گذشته شاهد تحولاتی مثبت برای کلیه فعالان اقتصادی، به ویژه بازرگانانی بوده است که چشم به بازار پرظرفیت بریتانیا و اتحادیه اروپا دوختهاند. توافق تاریخی در زمینه محصولات کشاورزی که میان لندن و بروکسل به تصویب رسید،
این توافق، که حاصل ماهها مذاکره فشرده است، به طور مشخص بر اساس هماهنگی در معیارهای بهداشتی و فنی (SPS) پایهریزی شده و هدف نهایی آن، زدودن موانع پیچیدهای است که از زمان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، مانند سدی بر سر راه مبادلات کشاورزی عمل میکرد.
جزئیات این توافق برای بازرگانان از جذابیت بالایی برخوردار است. بر اساس این تفاهم، بازرسیهای فیزیکی روتین در مرزها برای محمولههای واجد شرایط به حداقل خواهد رسید و حجم انبوهی از مدارک و گواهیهای صادراتی که پیش از این لازمه عبور کالاهای گیاهی و دامی بود، به طور قابل توجهی کاهش خواهد یافت. این به معنای تسریع قابل توجه در نقل و انتقال کالا، کاهش هزینههای لجستیکی و نهایتاً افزایش حاشیه سود است.
ماروش شفچوویچ، معاون رئیس کمیسیون اروپا، در سخنانی امیدوارکننده در نشست اخیر اتاق بازرگانی بریتانیا و ایرلند تأکید کرد که با تداوم اراده سیاسی دو طرف، این چارچوب توافق شده میتواند ظرف تنها یک سال به مرحله اجرای کامل برسد. این سرعت در اجرا برای بازرگانانی که به برنامهریزی بلندمدت میاندیشند، یک مزیت استراتژیک محسوب میشود.
اما پیامدهای این توافق فراتر از مرزهای اروپاست و برای بازرگانان بینالمللی از جمله شما، نوید یک توافق برد-برد را میدهد. این توافق عملاً دسترسی به یک بازار یکپارچه و قدرتمند با بیش از ۷۰۰ میلیون مصرفکننده را تسهیل میکند. برای شرکتهایی که در کشورهای ثالث مستقر هستند، اکنون میتوانند با تمرکز بر یک مقصد (مانند بریتانیا)، به راحتی کالاهای خود را به کل قاره اروپا انتقال دهند.
این امر به ویژه برای تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات کشاورزی در خاورمیانه، آسیا و آفریقا که به دنبال تنوع بخشیدن به بازارهای صادراتی خود هستند، یک مزیت رقابتی بینظیر ایجاد میکند. اکنون تجار میتوانند با ایجاد یک مرکز توزیع در بریتانیا، از مزایای این توافق برای دسترسی بدون دردسر به بازار اتحادیه اروپا بهرهمند شوند.
برآوردها حاکی از آن است که صادرات محصولات کشاورزی بریتانیا به اتحادیه اروپا میتواند تا ۲۰ درصد افزایش یابد. از سوی دیگر، حذف بوروکراسیهای اضافی منجر به صرفهجویی سالانه بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون پوندی برای تجار و تولیدکنندگان دو طرف خواهد شد. این کاهش هزینهها میتواند فضای رقابتیتری در قیمتگذاری نهایی کالاها ایجاد کند که این خود عاملی برای افزایش تقاضا و گسترش حجم کلی تجارت است.
بنابراین، این توافق تنها یک خبر مثبت نیست، بلکه یک سیگنال قوی برای سرمایهگذاری و گسترش فعالیتها در منطقه اروپا-بریتانیا است. با برنامهریزی برای انطباق زنجیره تأمین، بهینهسازی مستندات و برقراری ارتباطات تجاری جدید، میتوان از قافله این تحول تاریخی عقب نماند و سهم خود را از این کیک اقتصادی بزرگ تضمین کرد.
در نهایت، این توافق میتواند بهعنوان الگویی موفق در زمینه همکاریهای تجاری میان کشورها مطرح شود و زمینهساز رشد و توسعه پایدار در بخش کشاورزی گردد.
